Port Ghalib is het gepolijste gezicht van het diepe zuiden — een doelgericht gebouwd jachthavenstadje, opgericht uit de woestijn naast de luchthaven van Marsa Alam, en helemaal arabesken bogen, koepels en bleke steen, geslagen rond een beschutte haven. Waar de rest van deze kust wild en gestript is, is Port Ghalib bewust sierlijk, een comfortabele tussenstop waar je kunt arriveren, je tassen binnen minuten na de landing kunt neerleggen en in het ritme van de zuidelijke Rode Zee kunt glijden. Het werkt als toegangspoort en resort tegelijk: verfijnd, eenvoudig te navigeren, en recht gericht op de riffen voor de kust.

Het hart ervan is de jachthavenpromenade, een waterkantkrul van cafés, winkels en aangemeerde boten die zich in de koelere avonduren aangenaam vult. De riffen zijn de echte trekpleister — Shaab Marsa Alam en de omliggende plekken leveren een korte boottocht verderop levendig koraal en rifvissen, en dagtochten rijden zuidwaarts naar Sataya Reef in de Fury Shoals, waar langsnuitdolfijnen zich in de lagune verzamelen. Met de luchthaven slechts minuten verderop behandelen veel duikers Port Ghalib als de eerste en laatste comfortabele nacht van een zuidelijke reis, als boekensteunen rond wildere dagen op zee.

Na donker leunt de stad op haar sterke punten. De jachthavensoek en een kleine galerie geven een uurtje snuffelen, de waterkantcafés zetten shishapijpen en muntthee buiten, en resorts als de Albatros Citadel strekken zich uit langs de aanpalende stranden voor wie tussen de duiken door een zwembad en een buffet wil. Het is geen plek met een diepe lokale geschiedenis — het werd in zijn geheel gebouwd, en doet daar niet anders over — maar als kalme, knappe haven aan de rand van Egyptes meest opwindende riffen weet het precies wat het is.