Verderop langs de kust vanaf Hurghada voelt El Gouna minder als een resort dan als een klein, weloverwogen stadje dat toevallig drijft. De ontwikkelaar groef een netwerk van zoutwaterlagunes door de woestijn en regen er eilanden en voetbruggen doorheen, zodat ergens komen vaak een korte wandeling over water of een sprong in een bootje betekent. De sfeer is gepolijst en designbewust, de architectuur een warme, zandkleurige variatie op Nubische en mediterrane lijnen. Het is beloopbaar, welgesteld en ongehaast — een plek gebouwd voor lange lunches, zeilen en kijken hoe het licht over stil water verschuift.

Het sociale kompas is Abu Tig Marina, waar jachten zich opstellen langs een promenade van bars en restaurants en de avond comfortabel overdrijft van espresso naar cocktails. De dagen behoren aan het water toe: Mangroovy Beach is een serieuze kitesurfplek, de lucht doorstikt met kleur wanneer de wind opsteekt, terwijl Zeytuna Beach apart op een eigen eiland ligt voor een rustigere zwempartij. Landinwaarts rolt de El Gouna Golf Club groen en onwaarschijnlijk door de duinen, en Kafr El Gouna — de centrumkern in Nubische stijl — verzamelt de mooiste pleinen, de boetieks en de late tafels.

Het eten is hier werkelijk goed, wat zeldzaam is aan de Rode Zee. Het diner betekent misschien de verfijning van La Maison Bleue, een degelijk stuk vlees bij TBÔNE Steakhouse, of de ongedwongen drukte van Bua Khao en Saigon voor Thais en Vietnamees; Zia Amelia en Kahramana dekken Italiaans en Egyptisch met hetzelfde zelfvertrouwen. Daarna blijft de stad op — Buddha-Bar Beach maakt van het zand een lounge, en designhotels als Casa Cook El Gouna houden hun eigen rustig stijlvolle publiek nog lang nadat de kitesurfers aan land zijn gekomen aan het zwembad.