Fajum to najłatwiejsza ucieczka z Kairu, która wciąż przypomina inny kraj. Ledwie 90 minut na południowy zachód od stolicy, nie jest prawdziwą oazą, lecz rozległym naturalnym zagłębieniem nawadnianym kanałem odchodzącym od Nilu — zieloną misą trzciny cukrowej, sadów i obrzeżonych szuwarami jezior wrzuconą w pustynię. Kontrast wykonuje całą robotę: w jednej chwili jesteś na zakurzonej szosie, w następnej pośród kół wodnych i ptactwa, z płowymi urwiskami Sahary wznoszącymi się na skraju pól uprawnych i światłem łagodniejącym nad wodą.

Krajobraz kryje jedne z najdziwniejszych skarbów Egiptu. Godzinę drogi przez piaski leży Wadi El Hitan, Dolina Wielorybów — obiekt UNESCO, gdzie skamieniałe szkielety pierwotnych wielorybów leżą wpół odsłonięte na dnie pustyni, dowód, że ten ocean wydm był niegdyś dosłownym oceanem. Bliżej bliźniacze kaskady Wodospadów Wadi El Rajan przelewają się między dwoma pustynnymi jeziorami, a grecko-rzymskie ruiny Karanis stoją na warcie w Kom Auszim. Jest też Tunis Village na brzegu jeziora Karun, przysiółek na zboczu, który zmienił się w kolonię garncarzy i artystów, z pracowniami otwartymi dla każdego, kto zajrzy.

Przyjemności są tu powolne i pierwotne. Spędź noc w glinianym ekolodżu pośród pól albo w jednym z małych zajazdów Tunis Village, takich jak Zad El Mosafer czy Lazib Inn, a dzień wygaśnie wśród pieczonych w glinie kolacji i absolutnej ciszy. Przy Magic Lake wydmy opadają wprost ku wodzie, a lokalną rozrywką jest zjazd na desce do kąpieli, a potem zwlekanie do zachodu słońca, który rozpala całą kotlinę. Obserwatorzy ptaków przyjeżdżają po flamingi i wędrowne stada na jeziorze Karun; wszyscy wyjeżdżają z wolniejszym pulsem i zazwyczaj z jednym czy dwoma garnkami.