Zabytki i atrakcje w Egipcie

Największe muzeum archeologiczne świata, w końcu dom kompletnego skarbu Tutanchamona — 5000 przedmiotów — tuż obok piramid.

Jedyny ocalały cud starożytności: 2,3 miliona bloków wznoszących się na 139 m, z klaustrofobiczną wspinaczką do Komory Króla.

Największy kompleks religijny, jaki kiedykolwiek zbudowano, z Wielką Salą Hipostylową — lasem 134 kolosalnych kolumn z piaskowca.

Wykute w górze kolosy Ramzesa II w pobliżu sudańskiej granicy: najbardziej zapierający dech zabytek w całym Egipcie.

Cztery kolosy faraona o wysokości 20 m strzegą górskiej świątyni wykutej na wieczność: najwyższa afirmacja faraońskiej potęgi.

Wymarzony krajobraz kredowych grzybów i iglic wyrzeźbionych przez wiatr, różowiejących o zmierzchu i bielejących upiornie w świetle księżyca.

Farafra leży u bram kredowej krainy czarów: jej inselbergi i skały-grzyby są najbliżej osiągalne właśnie stąd.

Zagadkowy strażnik o lwim ciele, wykuty z jednego wapiennego ostańca, spoglądający na wschód ku wschodzącemu słońcu.

Królewska nekropolia, gdzie pochowano 63 faraonów, w tym Tutanchamona, w wykutych w skale grobach o żywych malowidłach.

Nadrzeczna świątynia połączona z Karnakiem aleją sfinksów, zapierająca dech, gdy iluminowana odcina się od nocnego nieba.

Romantyczna wyspowa świątynia Izydy, mozolnie przeniesiona kamień po kamieniu na Agilkię po podniesieniu się wód Wysokiej Tamy.

Pustynne muzeum UNESCO, gdzie szkielety wielorybów sprzed 40 milionów lat leżą dokładnie tam, gdzie opadły, na dnie starożytnego morza.

Największa i najpełniejsza świątynia Egiptu, z imponującym pylonem i mrocznym sanktuarium niemal nietkniętymi przez czas.

Grecko-prawosławny klasztor z VI wieku u stóp góry Synaj: obiekt UNESCO, który strzeże bezcennych ikon i najstarszej nieprzerwanie używanej biblioteki na Ziemi.

Mniejsza świątynia, w której Ramzes uczcił swoją królową jak boginię, z jej posągami wznoszącymi się na tę samą wysokość co jego.

Najpełniejsza świątynia Egiptu, z sufitem sali hipostylowej odrestaurowanym do żywych błękitów i złoceń nad kolosalnymi kolumnami hathorskimi.

Świątynia na planie litery L o siedmiu sanktuariach, której malowane płaskorzeźby są najpiękniejsze i najdelikatniejsze w całym Egipcie.

Olśniewający, przechylony szklany dysk na nabrzeżu, wskrzeszający legendarną starożytną bibliotekę jako świątynię wiedzy XXI wieku.

Świątynia z VI wieku p.n.e., której wyrocznia słynnie ogłosiła Aleksandra Wielkiego żywym bogiem i synem Amona.

Ponad 7000 nagrobków w pogodnych pustynnych rzędach czci alianckich żołnierzy z bitwy z 1942 roku, która odmieniła losy wojny w Afryce Północnej.

Maleńka zatoczka oprawiona klifami, której nazwa znaczy „cud”: szmaragdowa woda dostrzeżona ze spektakularnych schodów na skraju klifu.

Skalista wysepka zwieńczona dwunastowieczną cytadelą Saladyna, strzegąca zatoki o krok od wybrzeża: dociera się krótkim rejsem łodzią.

Rzadka podwójna świątynia rozdzielona na pół dla Sobka i Haroerisa, otoczona złotą poświatą nad Nilem o zachodzie słońca.

Niebiańska mapa nieba wykuta w suficie kaplicy: oryginał znajduje się w Luwrze, zastąpiony na miejscu wiernym odlewem.

Ściana, na której Seti i młody Ramzes czczą 76 królewskich przodków: bezcenny spis faraonów Egiptu.

Labirynt zaułków z cegły mułowej, rzeźbionych nadproży i krytego bazaru: najlepiej zachowane miasto z epoki islamskiej na pustyni.

Olśniewająca, oddalona od brzegu ławica piaskowa osiągalna łodzią, gdzie płytka turkusowa woda i bar plażowy składają się na idealny dzień.

Piętnastowieczny fort morski zbudowany na gruzach latarni morskiej Faros, wcinający się w Morze Śródziemne u wlotu portu.

Topniejąca cytadela z cegły mułowej w sercu Siwy, trzynastowieczny labirynt murów z kershefu, na który najlepiej wspiąć się o zachodzie słońca.

Rzadki krajobraz miejski ceglanych domów z XVII–XIX wieku z drewnianymi balkonami, największe skupisko osmańskiej architektury mieszkalnej w Egipcie.

Zabytek z 1894 roku o trzech zielonych kopułach, górujący nad wejściem do kanału: najczęściej fotografowana sylwetka Port Saidu.

Dziesiątki mumii krokodyli świętych dla Sobka, pięknie wyeksponowanych obok świątyni, która je czciła.

Stożki czarnej skały wulkanicznej rozsypane po pomarańczowym piasku, surowy księżycowy krajobraz przy drodze schodzącej z oazy.

Przybrzeżny fort z epoki Qaitbay, z XV wieku, gdzie w 1799 roku francuscy żołnierze odkopali kamień z Rosetty.

Okolony palmami pas Nuwejby z wyluzowanymi obozami i barami plażowymi, społeczne serce zatoki o zachodzie słońca.

Zwarta rzymska świątynia z piaskowca poświęcona triadzie tebańskiej, pięknie osadzona na otwartej pustyni na zachód od Al-Qasr.

Twierdza sułtana Selima z XVI wieku strzegąca starego portu, dziś muzeum przyprawowej i pielgrzymiej przeszłości handlowej miasta.

Okazała nadmorska piazza kopuł, podcieni i fontann obstawiona kawiarniami: eleganckie serce zatoki.

Odrestaurowana ceglana rezydencja osmańskiego kupca z rzeźbionymi motywami i maszrabijami, dziś muzeum złotego wieku Raszidu.

Przewiewna śródziemnomorska promenada, gdzie rodziny zbierają się o zmierzchu, by patrzeć, jak kontenerowce ustawiają się w kolejce do kanału.

Domy z bloków koralowych z rzeźbionymi drewnianymi balkonami flankują ciche zaułki wokół portu: rzadki krajobraz starego Morza Czerwonego.

Osłonięta zatoczka, gdzie pływał Lis Pustyni, z jaskinią w klifie, której używał jako stanowiska dowodzenia podczas II wojny światowej, dziś małe muzeum.

Katedra koptyjska w Szarm el-Szejk, słynąca z rozbudowanych malowideł biblijnych i bogato zdobionego wnętrza.

Operator safari pustynnego w pobliżu Marsa Alam, organizujący przejażdżki na wielbłądach i wyprawy w głąb wybrzeża Morza Czerwonego.

Operator safari pustynnego w pobliżu Port Ghalib, organizujący przejażdżki na wielbłądach i wyprawy z przewodnikiem na Pustynię Wschodnią.

Operator safari pustynnego organizujący wyprawy terenówkami, quadami i do obozów beduińskich w góry wokół Hurghady.

Muzeum islamskiego Kairu pod gołym niebem, rozświetlony, deptakowy kręgosłup meczetów, sabili i medres po zmroku.

Znaczące muzeum przedstawiające egipską cywilizację na przestrzeni epok, słynące z Sali Królewskich Mumii i jeden z czołowych przystanków kulturalnych Kairu.