Istnieje Giza, którą widziałeś dziesięć tysięcy razy na fotografiach, i istnieje Giza, którą czujesz, gdy naprawdę staniesz na płaskowyżu — Wielka Piramida Cheopsa wznosząca się na 139 metrów z 2,3 miliona wapiennych bloków, tak ogromna, że odmawia zmieszczenia się w jednym kadrze. To jedyny z siedmiu starożytnych cudów, który wciąż stoi, a 4500 lat w niczym nie umniejszyło wstrząsu, jaki wywołuje jej skala. U jej stóp przyczaił się Sfinks, wykuty z pojedynczej skały, spoglądający na wschód ku wschodzącemu słońcu, tak jak czyni to od czasów Starego Państwa.

Tym, co zaskakuje przybywających po raz pierwszy, jest to, jak blisko napiera miasto: przedmieście Giza dochodzi tuż do archeologicznego ogrodzenia, a pustynia naprawdę otwiera się dopiero w punkcie widokowym na grzbiecie na południowy zachód, gdzie wszystkie trzy piramidy ustawiają się w jednej linii do klasycznego ujęcia, a wielbłądy czekają. Wewnątrz kompleksu przeniesiona Łódź Słoneczna Cheopsa — 43-metrowa cedrowa łódź pogrzebowa złożona z ponad tysiąca kawałków — oraz nowe Wielkie Muzeum Egipskie tuż obok zamieniają półdniowy przystanek na zdjęcia w pełen dzień prawdziwej egiptologii.

Płaskowyż kryje też jedną z wielkich kulinarnych niespodzianek Egiptu. Khufu's, wytworna egipska restauracja szefa kuchni Mostafy Seifa wewnątrz kompleksu, została uznana za najlepszą restaurację Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej roku 2026 — a jesz w niej z Wielką Piramidą na wyciągnięcie ręki. W wersji owianej legendą XIX-wieczny Mena House zaczynał jako chedywialny domek myśliwski i wciąż oprawia widok na Cheopsa ze swoich ogrodowych pokoi.