Kom Ombo gaat de rivier frontaal tegemoet. Waar de meeste Egyptische tempels terugwijken van de Nijl, staat deze in een bocht van de oever zo dicht bij het water dat cruiseboten welhaast aan zijn voeten aanmeren, en de zuilen de late zon recht van de rivier opvangen. De setting is de halve magie — suikerrietland dat zich erachter uitstrekt, langslaverende felucca's, en de tempel die bij schemering abrikooskleurig gloeit. Het is een stadje met één enkele, vreemde en prachtige reden om te stoppen, en de nadering over water, met het sanctuarium dat langzaam in zicht oprijst, is een van de mooiste aankomsten op de hele Nijl.

Wat de tempel buitengewoon maakt, is zijn tweevoudigheid. Hij werd voor twee goden tegelijk gebouwd en perfect in tweeën gesplitst — tweeling-ingangen, tweelinghallen, tweelingsanctuaria — de zuidelijke helft voor Sobek, de krokodillengod, de noordelijke voor Haroëris, een gedaante van de valk Horus. Alles komt in paren, met griezelige symmetrie gespiegeld. Op één wand, in steen gehouwen, staat een beroemd paneel van chirurgische en medische instrumenten — forcepsen, scalpels, weegschalen — een van de vroegste zulke afbeeldingen die bekend zijn. Ernaast toont het kleine Krokodillenmuseum gemummificeerde krokodillen afkomstig uit het heilige domein van de tempel, leerachtig en verontrustend.

Voorbij de tempel is de rivier zelf het genoegen. Een felucca laat je naar buiten drijven op de Nijl waar het licht het best is, het zeil vullend en weer slap vallend. Op de oever, kijk uit naar de diepe cilindervormige Nijlmeter die ooit werd gebruikt om de jaarlijkse overstroming te meten. Plan je bezoek goed en je kunt een uitstapje maken naar de kamelenmarkt in het nabije Daraw, een van de grootste van Egypte, waar dieren die vanuit Soedan zijn opgedreven van eigenaar wisselen in een stoffig, lawaaierig, volkomen onromantisch spektakel — een herinnering dat deze strook van de Nijl al veel langer een handelskruispunt is dan enige tempel hier heeft gestaan.