Taba zajmuje daleki północno-wschodni narożnik Egiptu, punkt, gdzie Synaj kończy się przy głowicy Zatoki Akaba, a trzy inne kraje tłoczą się na tym samym horyzoncie. To miejsce zdefiniowane przez krawędzie i widoki: pionowe pustynne góry opadają ku smukłej, osłoniętej zatoce, kurortowe plaże wyściełają brzeg, a woda jest spokojna i głęboko błękitna. Nastrój jest bardziej dopracowany niż w beduińskich obozach dalej na południe — to kurortowa kraina — a jednak otoczenie jest dramatyczne, z krzyżowcową wyspą przy brzegu i przejściem granicznym, które od dawna czyni z Taby bramę równie często jak cel.

Sztandarowa atrakcja leży tuż w zatoce: Wyspa Faraona, zwieńczona odrestaurowaną twierdzą, którą Saladyn trzymał w XII wieku, z jej wałami wznoszącymi się wprost ze skały, osiągalna krótkimi rejsami łodzią na włóczęgę po blankach. Na lądzie kurorty Taba Heights skupiają się wzdłuż wybrzeża, obsługiwane kolejką linową, która unosi cię do punktu widokowego nad zatoką, a nurkowanie i snorkeling na lokalnych rafach są doskonałe. W głębi lądu szczelina Fjord Bay to pocztówkowy łuk turkusu obramowany urwiskami, jeden z najczęściej fotografowanych zakątków synajskiego wybrzeża.

Widok nabiera swojego uroku po zachodzie słońca. Z Castle Zaman, kamiennej restauracji ustawionej wysoko na szczycie urwiska, spoglądasz na zatokę, gdy zapalają się światła — a w pogodną noc możesz wypatrzeć brzegi Izraela, Jordanii i Arabii Saudyjskiej okalające ten sam odcinek wody, cztery kraje z jednego balkonu. To niespieszna, lekko surrealistyczna przyjemność: kolacja nad ciemnym morzem, góry za plecami i konstelacja zagranicznych wybrzeży migocąca po drugiej stronie zatoki.