W górę wybrzeża od Hurghady El Gouna wydaje się mniej kurortem, a bardziej małym, przemyślanym miasteczkiem, które przypadkiem unosi się na wodzie. Deweloper wykopał na pustyni sieć słonowodnych lagun i przeplótł je wyspami oraz kładkami, tak że dotarcie gdziekolwiek często oznacza krótki spacer ponad wodą albo przeskok małą łodzią-taksówką. Nastrój jest dopracowany i dbający o design, architektura zaś to ciepła, piaskowa wariacja na motywach nubijskich i śródziemnomorskich. Jest spacerowo, zamożnie i niespiesznie — to miejsce zbudowane do długich lunchów, żeglowania i obserwowania, jak światło przesuwa się po nieruchomej wodzie.

Towarzyskim kompasem jest Abu Tig Marina, gdzie jachty ustawiają się wzdłuż promenady barów i restauracji, a wieczór wygodnie przechodzi od espresso do koktajli. Dni należą do wody: Mangroovy Beach to poważne miejsce do kitesurfingu, jego niebo zszyte kolorem, gdy zrywa się wiatr, podczas gdy Zeytuna Beach leży na własnej wyspie dla spokojniejszej kąpieli. W głębi lądu El Gouna Golf Club faluje zielono i nieprawdopodobnie pośród wydm, a Kafr El Gouna — śródmieście w stylu nubijskim — skupia najładniejsze placyki, butiki i późne stoliki.

Jedzenie jest tu naprawdę dobre, co na Morzu Czerwonym jest rzadkością. Kolacją może być wyrafinowanie La Maison Bleue, porządny kawałek mięsa w TBÔNE Steakhouse albo swobodny gwar Bua Khao i Saigon na kuchnię tajską i wietnamską; Zia Amelia i Kahramana pokrywają włoską i egipską z tą samą pewnością. Potem miasto wciąż czuwa — Buddha-Bar Beach zamienia piasek w lounge, a hotele projektowe takie jak Casa Cook El Gouna trzymają własny, cicho stylowy tłum przy basenie długo po tym, jak kitesurferzy zeszli na brzeg.