Bahariya is de vriendelijkste deur naar Egyptes wilde westen. De dichtst bij Caïro gelegen van de oases in de Westelijke Woestijn, is het een werkende palmstad — Bawiti in het hart — gewikkeld rond warmwaterbronnen en dadeltuinen, met zwarte basaltheuvels die aan de horizon broeden. Mensen komen niet zozeer voor de oase zelf als voor wat erachter ligt: dit is de uitvalsbasis, de plek waar je je gids ontmoet, de 4x4 inlaadt en asfalt voor zand inruilt op weg naar twee van de meest surreële landschappen van het land.

Rijd zuidwaarts en de woestijn begint een voorstelling te geven. Eerst komt de Zwarte Woestijn, waar lage vulkaankegels bezaaid zijn met donkere ijzersteen die de duinen verkoold bruin schroeit. Dan Crystal Mountain, een richel doorschoten met glinsterend kwarts dat je tegen het licht kunt houden. En ten slotte het Nationaal Park van de Witte Woestijn, waar wind en zand het krijtplateau hebben uitgehouwen tot een galerij van verblindend witte sculpturen — paddenstoelen, torens, sfinxen — die bij schemering lila gloeien en spookachtig zijn onder een volle maan. Terug in Bawiti toont het kleine Museum van de Gouden Mummies vergulde Grieks-Romeinse graven die in de buurt zijn opgegraven, een herinnering dat deze eenzame plek ooit een Romeins kruispunt was.

Maar de echte Bahariya-ervaring vindt na donker plaats, in de openlucht. De klassieke tocht is een overnachtingskamp in de Witte Woestijn: een vuur, een bedoeïenendiner, de stilte enkel verbroken door woestijnvossen die aan de sintels snuffelen, en een hemel zo dik met sterren dat het dichtbij genoeg voelt om aan te raken. Overdag kun je het stof afspoelen in de warme zwavelwateren van Bir el-Ghaba, de Zwarte Berg beklimmen voor een panorama over het hele bekken, of door Bawiti's zoutmeer en palmgaarden dwalen vóór de volgende rit de duinen in. El Beshmo Lodge en zijn restaurant Western Desert maken een comfortabele uitvalsbasis tussen de safari's.