Farafra, Batı Çölü'nün en sessiz köşesidir ve o yalnızlığı gururla taşır. Büyük vahaların en küçüğü ve en uzağı, gerçekte tek bir Bedevi yerleşimidir — Qasr el-Farafra — alçak kerpiç evler, palmiye bahçeleri ve ılık kaynaklardan oluşan, her yönde kumdan başka hiçbir şeyle çevrili. Sayılacak az sayıda görülecek yer vardır ve mesele tam da budur: insanlar Farafra'ya rahatlamak, konuksever yerlilerle nane çayı içmek ve yeryüzünün en tuhaf manzaralarından birinin tam kenarında oturmak için gelir.

Çünkü Farafra'nın büyük cazibesi tam kapının dışında yatar. Beyaz Çöl Ulusal Parkı'nın kuzey kesimleri kısa bir sürüş mesafesinde başlar, tebeşir platosu gün batımında alev alan ve ayın altında parıldayan soluk heykellerden oluşan bir düş manzarasına aşınmış. Yol üstünde, kuvars damarları güneşte parıldayan Kristal Dağ ve ufka doğru yuvarlanan Büyük Kum Tepeleri durur. Kasabada, sıra dışı Badr Müzesi tek kültürel duraktır — kendi kendini yetiştirmiş yerel bir sanatçının, vaha hayatını herhangi bir rehber kitaptan daha iyi yakalayan resim ve halk heykeli kerpiç galerisi.

Farafra'nın dokusu nazik ve yavaştır. Çöl serinlerken Bir Sitta'nın tüten kükürt suyuna gevşeyin, kaynakların her şeyi olmayacak gibi yeşil tuttuğu palmiye bahçelerinde dolaşın ve yerin Bedevi ritminin devralmasına izin verin. Klasik keyif, buradan Beyaz Çöl'e bir gecelik safaridir — tebeşir kuleleri arasında bir kamp, devasa bir gökyüzünün altında bir ateş ve kumun kayışını duyabileceğiniz kadar eksiksiz bir sessizlik. Uzun süredir işleyen Badawiya lojı, kumullardan önce ve sonra konuksever bir üs oluşturur.