Kahireliler şehirlerine Umm el-Dünya — dünyanın anası — derler ve burada geçireceğiniz tek bir günün ardından bu özgüveni anlarsınız. Başka hiçbir şehir yüzyılları bu kadar gelişigüzel üst üste yığmaz: bir köşede Firavun dönemine ait bir dikilitaş, hemen yanında bir Fatımi minaresi, bir koşari tezgâhının üzerinde dökülen bir Belle Époque cephesi. Büyük Kahire yaklaşık yirmi milyon insanı barındırır ve hepsi aynı anda Tahrir Meydanı'ndaymış gibi görünür. İşin püf noktası, bu yoğunlukla savaşmayı bırakıp onu mahalle mahalle okumaya başlamaktır.

İslami Kahire ortaçağ çekirdeğidir ve burayı arşınlamanın omurgası Muiz Caddesi'dir — camiler, sebiller ve medreselerle dolu, ışıklarla aydınlatılmış bir koridor, 14. yüzyıldan beri ticaret yapan bakırcılar çarşısı Han el-Halili'ye iner. Güneyde, Asma Kilise'nin bir Roma kapısının üzerinde asılı durduğu ve Hıristiyan Mısır'ın en eski adresini koruduğu Kıpti Kahire uzanır. Ne var ki manşet çöl kenarına taşındı: Büyük Mısır Müzesi artık Tutankamon'un eksiksiz hazinesini Giza piramitlerini görür mesafede sergiliyor ve Tahrir'deki soluk kızıl salonun yerini şehrin görülmesi şart adresi olarak alıyor.

Akşam olunca şehir yumuşar. Kesin 360° manzara için Gezira'daki nilüfer biçimli Kahire Kulesi'ne tırmanın ya da daha eski hazzı seçin — gün batımında Nil'de orsa seyreden bir feluka, ezan sesi aynı anda binlerce yönden çatıların üzerinde yankılanırken.