Port Said, Süveyş Kanalı'ndan doğdu ve bunu hiç unutmadı. 1850'lerde büyük su yolunun Akdeniz kapısı olarak kurulmuş, her okyanustan gemilerin ve denizcilerin içinden geçtiği kozmopolit bir serbest limana dönüşmüştü — ve o denizci özgüveni onu hâlâ tanımlıyor. Silüet, derin ahşap balkonları ve yeşil kubbeli hatlarıyla zarif sömürge binalarının bir geçit töreni, şimdi bile konteyner gemileri ve tankerlerin kanala gidip gelirken ağır başlı bir alayla yanından süzüldüğü bir sahile bakıyor. Sürekli bir yerin eşiğinde, deniz ile dünyanın geri kalanı arasında dengede duruyormuş gibi hissettiren bir şehir.

Su yolu gösteridir ve şehir onu izlemek için düzenlenmiştir. Üç yeşil kubbeden oluşan demetiyle taçlandırılmış görkemli Süveyş Kanalı İdaresi Binası, kanal girişine seküler bir katedral gibi başkanlık eder. Sahil boyunca, bütün kasabanın gemileri izlemek için dolaştığı Kordon uzanır ve onun rıhtımından küçük Port Fuad vapuru kanalın karşısına gidip gelir — sizi teknik olarak Afrika'dan Asya'ya ve geri taşıyan ücretsiz, iki dakikalık bir geçiş. De Lesseps Kaidesi kanalın Fransız mühendisini anar, Port Said Askeri Müzesi ve sömürge mahallesinin fotojenik sokakları ise hikâyenin geri kalanını doldurur.

Port Said serbest liman kimliğini hafifçe ve keyifle taşır. Gümrüksüz bölgede alışveriş köklü bir yerel uğraştır ve El Borg ile Gianola gibi simgelerin çevresindeki şehir merkezi sokakları kafeler ve eski şekercilerle uğuldar. Deniz ürünleri büyük temeldir — balık pazarı sahildeki restoranları besler ve akşam yemeği o gün ne geldiyse odur, ızgara ya da kızartma. Akşam balkonlu cepheler parıldar, aileler Kordon'da gezinir ve geçen gemilerin ışıkları karanlık suyun üzerinde sürüklenir. Bütün o sanayi amacına karşın, denizin ritmiyle mutlu mesut yaşayan rahat, tuzlu havalı bir şehirdir.